ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಯಾವುದೋ ಗುಡ್ಡಗಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಡಕೆ ತೋಟದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರೈತ ರಾಘವ ಹೆಗಡೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿದರೂ ಕೆಲವು ಮರಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಯಾಕೆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ?
ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೆಚ್ಚು ನಿಂತು ಬೇರು ಕೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಒಣಗಿ ಎಲೆಗಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು, ಒಂದೇ ಔಷಧಿ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿದರೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆಗ ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬರು ಅವನಿಗೆ ಹೊಸ ಪದ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. “ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್.” “ಹೊಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಯಾವ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕು ಅನ್ನೋದನ್ನು ಅಳೆದು ಕೃಷಿ ಮಾಡಬೇಕು” ಎಂದರು.
ಮೊದಲಿಗೆ ಇದು ಅವನಿಗೆ ನಗರ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮಾತಿನಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಸೆನ್ಸರ್, ಡ್ರಿಪ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಆಪ್ ಮೂಲಕ ನೀರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಆರಂಭಿಸಿದ ನಂತರ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು, ನೀರು ಉಳಿಯಿತು, ಬೆಳೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಿಸಿತು. ಈಗ ಅವನು ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೇವಲ ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲ್ಲ, ಡೇಟಾ ಮೂಲಕವೂ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!
ಇದೇ ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ “ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್” ಅಥವಾ “ನಿಖರ ಕೃಷಿ”ಯ ಮೂಲ ತತ್ವ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಹೊಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೃಷಿ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವೇ ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್.
ಹಳೆಯ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಹೊಲಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು, ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಗೊಬ್ಬರ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಔಷಧಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹೊಲದೊಳಗೂ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣ, ತೇವಾಂಶ, ಪೋಷಕಾಂಶ, ನೀರು ಹಿಡಿಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀಟ ಹಾವಳಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನ ಆಧಾರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ “ಯಾವ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕು?” ಎಂಬುದನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಕೃಷಿಯೇ ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್.
ಇದರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದನೆ ಪಡೆಯುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನೀರು, ಗೊಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳ ಅನಗತ್ಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ.
ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಲದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೆನ್ಸರ್ಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿ ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ, ಉಷ್ಣಾಂಶ, pH ಮೌಲ್ಯ, ಪೋಷಕಾಂಶ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ತೇವಾಂಶ ಇದ್ದರೆ ಡ್ರಿಪ್ ನೀರಾವರಿ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಇದೆ.
GPS ಮತ್ತು GIS ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಹೊಲದ ಡಿಜಿಟಲ್ ನಕ್ಷೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದನೆ ಬರುತ್ತಿದೆ, ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ರೋಗ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ, ಎಲ್ಲಿದೆ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಡ್ರೋನ್ಗಳ ಬಳಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.
ಡ್ರೋನ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಕೀಟನಾಶಕ ಸಿಂಪಡಣೆ, ಬೆಳೆ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಶೀಲನೆ, ಗೊಬ್ಬರ ಸಿಂಪಡಣೆ ಮತ್ತು NDVI imaging ಮೂಲಕ ಸಸ್ಯಗಳ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ರೈತನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಡ್ರೋನ್ ಚಿತ್ರಗಳು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಅಥವಾ AI ಕೂಡ ಈಗ ಕೃಷಿಯ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಎಲೆಯ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದರೆ ಯಾವ ರೋಗ, ಯಾವ ಕೀಟ ಮತ್ತು ಯಾವ ಔಷಧಿ ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು AI ಸೂಚಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಲಾಭವೆಂದರೆ ನೀರಿನ ಉಳಿತಾಯ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯೇ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬಳಸುವ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಆದರೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನೀರು ಪೂರೈಸುವುದರಿಂದ 30ರಿಂದ 50 ಪ್ರತಿಶತವರೆಗೆ ನೀರು ಉಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಹಲವು ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಗೊಬ್ಬರ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ವೆಚ್ಚ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಹಾನಿಯೂ ತಗ್ಗುತ್ತದೆ. ಕೀಟ ಹಾವಳಿ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಪತ್ತೆಯಾದರೆ ಔಷಧಿ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕಾಂಶ ದೊರಕುವುದರಿಂದ ಉತ್ಪಾದನೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ದ್ರಾಕ್ಷಿ, ದಾಳಿಂಬೆ, ಟೊಮ್ಯಾಟೋ, ಹೂ ಬೆಳೆ, ಅಡಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಳುಮೆಣಸು ಬೆಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಡ್ರಿಪ್, ಸೆನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾನಿಟರಿಂಗ್ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ, ಕೋಲಾರ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರೈತರು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಂತಹ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೂ ಇವೆ. ಒಂದೇ ತಾಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಗುಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶ, ಸಮತಟ್ಟು, ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆ, ಕಡಿಮೆ ಮಳೆ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಣ ಕಂಡುಬರುವುದರಿಂದ ಪರಂಪರಾಗತ ಕೃಷಿ ಕ್ರಮಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಾರಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಪ್ರಿಸಿಷನ್ ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ಗೆ ಸವಾಲುಗಳಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಸೆನ್ಸರ್, ಡ್ರೋನ್, GPS ಮತ್ತು ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಆರಂಭಿಕ ವೆಚ್ಚ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದೇ ಇದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಅರಿವು ಕೊರತೆಯೂ ಇದೆ.
ಹಲವೆಡೆ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಡೇಟಾ ಬಳಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ಜಮೀನು ಹೊಂದಿರುವ ರೈತರಿಗೆ ವೆಚ್ಚ-ಲಾಭ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವುದೂ ಸವಾಲಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಅಭಾವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಅಂದಾಜಿನ ಕೃಷಿ”ಗಿಂತ “ಡೇಟಾ ಆಧಾರಿತ ಕೃಷಿ” ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿ ತಂದಂತೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಡ್ರೋನ್, ಸೆನ್ಸರ್, AI ಮತ್ತು ಉಪಗ್ರಹ ಮಾಹಿತಿ ಕೃಷಿಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.
ಭವಿಷ್ಯದ ರೈತ ಕೇವಲ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವವನಲ್ಲ; ಮಣ್ಣಿನ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅನುಭವದ ಜೊತೆಗೆ ಅಂಕಿ-ಅಂಶಗಳ ಮೂಲಕವೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಕೆದಾರನಾಗಿರಬಹುದು.
