ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆ ಹೇಳುವ ಜೀವನ ಪಾಠ
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದರೂ, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಮೌಲ್ಯ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಜಾಗವನ್ನು ಯಾರೂ ತುಂಬಲಾರರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಗುರುವನ್ನು ದೇವರ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನ ದೀಪಗಳಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ದಿನವೇ ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆ.
ಆಷಾಢ ಮಾಸದ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಆಚರಿಸುವ ಈ ದಿನವನ್ನು ವ್ಯಾಸ ಪೂರ್ಣಿಮೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾರತದ ಕರ್ತೃ, ವೇದಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿ ವೇದವ್ಯಾಸರ ಜನ್ಮಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಈ ಆಚರಣೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಮಾಜದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವ ದಿನವೂ ಇದೇ.
ಆದರೆ, ಗುರು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲ. ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿದ ತಾಯಿ, ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯ ಕಲಿಸಿದ ತಂದೆ, ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ತಿದ್ದಿದ ಹಿರಿಯರು, ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿದಾರಿ ತೋರಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಜೀವನದ ಗುರಿ ತೋರಿಸಿದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಗುರುಗಳೇ. ನಿಜವಾದ ಗುರು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಚ್ಚುವವರು.
ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿದ್ದ ಗುರುಕುಲ ಪದ್ಧತಿ, ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಜೀವನವನ್ನು ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಶಿಸ್ತು, ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಕರ್ತವ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಗುರುಗಳಿಂದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪ್ರಭಾವ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ಫೋನ್ ಇದೆ. ಒಂದು ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಾಹಿತಿಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದು ಸತ್ಯ, ಯಾವುದು ತಪ್ಪು, ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರ ಜೀವನವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುವವರು ಇನ್ನೂ ಗುರುಗಳೇ. ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದು ಯಂತ್ರದ ಕೆಲಸವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪಿಸುವುದು ಗುರುವಿನ ಕೆಲಸ.
ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕುವ, ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳುವ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡುವ ದಿನವಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಹಚ್ಚಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನ. ಅವರು ಕಲಿಸಿದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನ. ಅವರಿಂದ ಪಡೆದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಹಂಚುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುವ ದಿನ.
ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುರು ಸಾವಿರ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುತ್ತವೆ, ಗುರುಗಳು ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರ ಸಮಾನವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿದ ಆ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ‘ಧನ್ಯವಾದ’ ಹೇಳಿದ್ದು ಯಾವಾಗ? ಏಕೆಂದರೆ, ಯಶಸ್ಸಿನ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ನೆರಳಿನಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಗುರು ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ!
